WebMCP is de afkorting die je de laatste weken overal voorbij ziet komen. Je hoort dat je website “AI-agent-ready” moet zijn, dat er straks slimme assistenten rondlopen die zelf een tafel voor je reserveren of een bestelling plaatsen, en dat je zonder WebMCP de boot mist. Klinkt spannend, en er zit ook echt iets in. De belofte is dat een AI-agent straks niet meer hoeft te gokken hoe jouw website werkt, maar gewoon namens je bezoeker een actie afrondt, van een offerte aanvragen tot een afspraak vastleggen.
Wat het extra serieus maakt, is wie erachter zit. Google en Microsoft bouwen dit samen, in dezelfde richting, en dat gebeurt niet vaak. Ik denk zelf dat WebMCP groter wordt dan llms.txt, en in deze gids leg ik uit waarom ik dat denk. Ik leg de aankondigingen, de eerste browserproeven en de officiële documenten ernaast en geef je een eerlijk beeld. Geen hype, wel een onderbouwd toekomstbeeld, zodat je zelf kunt bepalen wat het voor jou betekent.
De stand van zaken op dit moment
- WebMCP is een browserstandaard in wording waarmee je website zijn eigen functies als kant-en-klare knoppen aanbiedt aan AI-agents, zodat een agent een actie kan uitvoeren in plaats van je pagina te moeten uitpluizen.
- Het grote verschil met llms.txt is lezen tegenover handelen. llms.txt helpt AI je content begrijpen, WebMCP laat AI daadwerkelijk iets doen, zoals een formulier invullen of een afspraak boeken.
- Google en Microsoft ontwikkelen het samen. Het zit sinds Chrome 149 in een publieke proef en Google meet agent-gereedheid inmiddels standaard mee in Lighthouse.
- Vroege cijfers laten zien dat agent-taken 8 tot 12 keer sneller gaan op een website met WebMCP dan bij agents die alles van het scherm moeten aflezen.
- Het is nog experimenteel en werkt alleen in Chromium-browsers, dus voor de meeste ondernemers is de boodschap simpel. Nu nog niets bouwen, wel weten dat het eraan komt en je website alvast schoon en snel houden.
Wat is WebMCP?
WebMCP staat voor Web Model Context Protocol. Het is een afspraak waarmee je website zijn eigen functies aanbiedt als gestructureerde, aanroepbare knoppen voor AI-agents. In plaats van dat een agent naar je pagina kijkt en zelf moet raden waar hij moet klikken, geef jij hem een nette lijst van dingen die hij mag doen, met daarbij precies welke gegevens hij nodig heeft en wat er gebeurt als hij op de knop drukt.
Neem een restaurant met een reserveringsformulier. Vandaag moet een AI-agent die namens een gast een tafel wil boeken, jouw pagina bekijken alsof het een plaatje is, de velden herkennen en gokken welke knop de reservering bevestigt. Met WebMCP bied je datzelfde reserveren aan als een duidelijke tool. De agent ziet dan direct dat er een functie “tafel reserveren” is, dat die een datum, een tijd en een aantal personen verwacht, en dat het resultaat een bevestigde reservering is. Geen giswerk meer, gewoon een heldere afspraak. Zo is WebMCP een concrete manier om je website klaar te maken voor AI, niet alleen om gelezen te worden maar om ook echt iets af te ronden.
Waarom WebMCP bestaat
De reden dat WebMCP er komt, is dat de huidige manier waarop AI-agents met websites omgaan eigenlijk best wankel is. Een agent die vandaag iets voor je moet regelen, “kijkt” naar je pagina zoals een mens dat doet. Hij leest de pixels en de opbouw van het scherm, probeert te herkennen wat een knop is en wat een invoerveld, en gokt vervolgens welke actie de juiste is. Dat werkt soms, maar het is traag en breekbaar.
Het gaat namelijk direct mis zodra jij iets aan je website verandert. Verplaats je een knop, geef je een veld een andere naam of pas je de opmaak aan, dan klopt de aanname van de agent niet meer en loopt de taak vast. Je bouwt dus feitelijk op giswerk, en giswerk is nooit een stevig fundament voor iets als een bestelling of een betaling.
WebMCP draait dat om. In plaats van dat de agent moet raden wat jouw pagina bedoelt, leg jij het expliciet vast. Je website geeft een duidelijke afspraak af over wat er kan, welke gegevens daarbij horen en wat het oplevert. De agent hoeft niks meer te interpreteren, hij roept gewoon de juiste functie aan. Dat is niet alleen betrouwbaarder, het is ook een stuk sneller. Vroege cijfers wijzen erop dat agent-taken op een website met WebMCP 8 tot 12 keer sneller gaan dan bij agents die alles van het scherm moeten aflezen. Dat zijn nog voorlopige metingen, maar de richting is duidelijk.
Hoe WebMCP werkt
Je hoeft geen techneut te zijn om te snappen wat er gebeurt, want de kern is simpel. Je website biedt een paar duidelijke acties aan, en een AI-agent mag die namens je bezoeker gebruiken. Er zijn twee manieren om zo’n actie aan te bieden, en de ene is een stuk laagdrempeliger dan de andere.
- Je website biedt een tool aan: je markeert een bestaande actie, zoals reserveren of een offerte aanvragen, als een nette knop die een AI-agent kan gebruiken.
- De agent kiest de juiste tool: de AI-agent van je bezoeker ziet welke acties er zijn en pakt de tool die bij de vraag past, zonder te hoeven raden.
- De agent rondt de actie af: de tool wordt namens je bezoeker uitgevoerd, en de reservering, aanvraag of bestelling staat klaar.
Bestaande formulieren aanbieden
De makkelijke route begint bij iets wat je waarschijnlijk al hebt staan. Heb je een gewoon formulier op je website, bijvoorbeeld dat reserveringsformulier van het restaurant of een offerteaanvraag, dan kun je dat formulier markeren als een tool die een AI-agent mag gebruiken. Je bouwt niks nieuws, je vertelt de browser alleen dat dit formulier geschikt is om namens de bezoeker in te vullen. Dat maakt de drempel laag, want je bent met een bestaand formulier eigenlijk al bijna klaar.
Functies registreren
De uitgebreidere route is er voor websites die verder willen gaan dan een formulier. Daarbij laat een ontwikkelaar losse functies van je website beschikbaar komen voor AI-agents, met bij elke functie een beschrijving van welke gegevens erin gaan en wat eruit komt. Denk aan een zoekfunctie, een prijsberekening of iets in het winkelmandje leggen. Dit is werk voor je webbouwer en je hebt het lang niet altijd nodig, maar het laat zien hoe ver je kunt gaan. De precieze manier waarop dit in de browser wordt vastgelegd verandert nog, want de standaard is nog volop in ontwikkeling.
WebMCP en llms.txt zijn geen concurrenten
Nu ik WebMCP naast llms.txt leg, denk je misschien dat je moet kiezen. Dat is niet zo, want ze doen iets heel anders en ze vullen elkaar juist mooi aan. Het verschil is lezen tegenover handelen. llms.txt geeft AI een gecureerde kaart van je content, zodat een AI-tool begrijpt wat er op je website staat en welke pagina’s ertoe doen. Wil je precies weten wat llms.txt doet, dan lees je dat in mijn aparte gids daarover.
WebMCP pakt het moment daarna. Waar llms.txt vertelt wat er te vinden is, laat WebMCP een agent er iets mee doen. Eerst begrijpt de AI dankzij je llms.txt dat jouw restaurant bestaat en dat je tafels verhuurt, en daarna rondt de agent via WebMCP de reservering echt af. Zo bekeken is WebMCP de logische volgende stap na llms.txt. Eerst zorg je dat je gevonden en begrepen wordt, daarna zorg je dat de agent de klus namens je bezoeker kan klaren. En precies daar zit voor mij de reden dat WebMCP groter wordt. Het raakt het conversiemoment, de plek waar een bezoeker daadwerkelijk klant wordt.
Wat is het verschil tussen WebMCP en MCP?
Hier ontstaat snel verwarring, want de namen lijken op elkaar. MCP bestond er namelijk eerder, bedacht door Anthropic, en WebMCP borduurt op dat idee voort maar pakt het anders aan. Het makkelijkst is om te kijken naar waar het draait en wie het moet regelen.
MCP werkt met een aparte server. Je zet ergens een losse dienst op die je zelf host en beveiligt, en AI-tools praten daarmee. Dat is krachtig, maar het is werk en het vraagt onderhoud. WebMCP zit juist ingebouwd in de browser en draait in het tabblad van je bezoeker zelf. Er komt geen aparte server aan te pas, en omdat het in het tabblad van de bezoeker draait, maakt het gebruik van de sessie waar die persoon al in is ingelogd. Je hoeft dus niks apart op te zetten of te beveiligen.
| MCP (Anthropic) | WebMCP (browser) | |
|---|---|---|
| Wat het is | Een losse server die functies aanbiedt aan AI-tools | Een browserstandaard die functies aanbiedt vanuit je website zelf |
| Waar draait het | Op een aparte server, los van de bezoeker | In het tabblad van de bezoeker, in de browser |
| Wie host het | Jij zet zelf een server op en houdt die draaiende | Niets apart nodig, het zit in de browser |
| Authenticatie | Regel je apart in voor de server | Gebruikt de bestaande login van de bezoeker |
| Voor wie | Vooral bedrijven en ontwikkelaars met eigen systemen | Elke website die AI-agents een actie wil laten uitvoeren |
Kortom, MCP is de zwaardere oplossing voor wie een eigen dienst wil koppelen, en WebMCP is de lichte, browser-native variant die meelift op je bestaande website en de login van je bezoeker.
Hoe ver is WebMCP nu?
Nu het eerlijke deel, want ik wil je een realistisch beeld geven. WebMCP staat nog aan het begin. Het is aangekondigd, het draait in een eerste proef, maar het is nog volop in ontwikkeling.
- Op 10 februari 2026 kondigden de Chrome- en Edge-teams WebMCP samen aan.
- In Chrome 146 verscheen een Early Preview, nog achter een vlag die je zelf moet aanzetten.
- Sinds Chrome 149 loopt er een publieke origin trial, de eerste brede proef waar websites echt mee kunnen testen.
- Het is vastgelegd als een W3C Community Group Draft in de Web Machine Learning Community Group, uitdrukkelijk nog geen officiële W3C-standaard.
Wat je hieruit meeneemt, is dat dit vandaag experimenteel is. Het werkt voorlopig alleen in Chromium-browsers zoals Chrome en Edge, de standaard kan nog veranderen, en er komt vandaag nog geen euro omzet uit. Tegelijk is er iets wat het serieuzer maakt dan het zoveelste experiment. Google en Microsoft bouwen dit samen, met ontwikkelaars van beide bedrijven aan dezelfde standaard. Als twee grote spelers die normaal gesproken concurreren dezelfde kant op duwen, is dat een sterk signaal dat dit blijft.
Wat WebMCP betekent voor je vindbaarheid
Hier komt WebMCP samen met iets waar ik al langer over schrijf. Vindbaarheid gaat niet meer alleen over hoog in Google staan. Google laat dat zelf ook merken, want sinds 7 mei 2026 meet Lighthouse, het meetgereedschap in Chrome, standaard of je website klaar is voor AI-agents. In die categorie, agentic browsing, kijkt Google onder meer of je WebMCP ondersteunt, of je een llms.txt hebt, hoe goed je toegankelijkheidsstructuur is en hoe stabiel je pagina laadt. Google meet dus standaard of je website agent-klaar is.
Zo bekeken zie je een duidelijke lijn. SEO ging erover dat je bovenaan in Google kwam. GEO ging een stap verder en gaat erover dat je genoemd wordt in Google en AI, in ChatGPT en Perplexity. De volgende stap is of een AI-agent op jouw website de conversie kan afronden, of die tafel dus echt geboekt wordt en die offerte echt aangevraagd. Dat is precies de verschuiving van SEO naar GEO doorgetrokken naar het moment waarop iemand klant wordt. Wie hier als eerste klaar voor is, pakt een voorsprong, want een agent kiest logischerwijs de website waar de klus soepel lukt.
Moet jij hier nu al iets mee?
Even praktisch, want ik wil je niet aan het bouwen zetten voor iets wat nog in de proeffase zit. Voor de meeste ondernemers is het antwoord simpel. Bouw nu nog geen WebMCP in, want de standaard is nog niet klaar en werkt alleen in een deel van de browsers. Zorg wel dat je weet dat het eraan komt, zodat je niet verrast bent als het straks breed uitrolt.
Er zijn twee dingen die je vandaag al kunt doen die je nu al iets opleveren en je tegelijk voorbereiden op WebMCP. Het eerste is je website technisch schoon en snel houden. Een heldere opbouw, formulieren die logisch in elkaar zitten, een goede toegankelijkheidsstructuur en een pagina die stabiel laadt, dat telt nu al mee in de agentic-browsing-meting van Google. Het tweede is je content-fundament op orde brengen met een llms.txt, zodat AI je website goed begrijpt voordat er ooit een agent langskomt om iets af te ronden.
Wil je gewoon weten hoe jouw website er op dit moment voor staat, doe dan de gratis check van je website. Die laat je zien of je fundament klaar is voor AI en waar je nog kunt winnen, zodat je straks vooroploopt in plaats van dat je moet inhalen.
Veelgestelde vragen
WebMCP staat voor Web Model Context Protocol. Het is een browserstandaard in wording waarmee je website zijn eigen functies aanbiedt als kant-en-klare knoppen voor AI-agents. In plaats van dat een agent moet raden hoe je pagina werkt, geef je hem een duidelijke actie die hij namens je bezoeker mag uitvoeren, zoals een tafel reserveren of een offerte aanvragen.
MCP van Anthropic werkt met een aparte server die je zelf opzet, host en beveiligt. WebMCP zit juist ingebouwd in de browser en draait in het tabblad van je bezoeker, waarbij het meelift op de sessie waar die persoon al in is ingelogd. Je hebt bij WebMCP dus geen losse server nodig.
llms.txt helpt AI je content begrijpen, het is een kaart van wat er op je website staat. WebMCP gaat een stap verder en laat een AI-agent daadwerkelijk iets doen, zoals een formulier invullen of een reservering afronden. llms.txt is lezen, WebMCP is handelen, en ze vullen elkaar aan.
Nog niet breed. WebMCP is aangekondigd op 10 februari 2026 en draait sinds Chrome 149 in een publieke proef, maar het is nog experimenteel en werkt alleen in Chromium-browsers zoals Chrome en Edge. De standaard kan nog veranderen, dus voor de meeste ondernemers is het te vroeg om het in te bouwen.
Google en Microsoft bouwen WebMCP samen, met ontwikkelaars uit de Chrome- en Edge-teams aan dezelfde standaard. Het is vastgelegd als draft in de Web Machine Learning Community Group van het W3C, al is het daarmee nog geen officiële W3C-standaard. Dat twee grote spelers hier samen aan werken, maakt het serieus.
Vandaag nog niet. Voor de meeste ondernemers is de boodschap dat je nu nog niets hoeft te bouwen, maar wel goed doet om je website schoon, snel en toegankelijk te houden en je content-fundament met een llms.txt op orde te brengen. Dat telt nu al mee in de agent-meting van Google en maakt je klaar voor WebMCP zodra het breed uitrolt.
