Hreflang

Hreflang is een klein stukje code dat een groot verschil maakt zodra je website in meerdere talen of voor meerdere landen bestaat. Het vertelt Google welke taal- of landversie van een pagina hij aan welke bezoeker moet laten zien. Doe je dat goed, dan krijgt een Nederlandse bezoeker de Nederlandse versie te zien en een Engelse bezoeker de Engelse. Doe je het slordig, dan raken zoekmachines in de war en verschijnt soms de verkeerde versie in de resultaten.

Wat is een hreflang-tag?

De hreflang-tag is een HTML-attribuut dat je schrijft als rel="alternate" hreflang="x", waarbij je op de plek van de x een taal- en eventueel een landcode invult. Denk aan nl voor Nederlands, en voor Engels, of nl-BE als je specifiek Nederlandstalige bezoekers in België wilt bereiken.

Met deze tag geef je zoekmachines aan dat een pagina een taal- of regiovariant heeft van een andere pagina. Stel dat je als hovenier je diensten aanbiedt in het Nederlands en het Duits: met hreflang koppel je die twee pagina’s aan elkaar, zodat Google weet dat het om dezelfde content in een andere taal gaat en niet om een kopie.

Waarom hreflang belangrijk is voor internationale SEO

Zodra dezelfde content in meerdere talen op je website staat, kan een zoekmachine gaan twijfelen welke versie hij moet tonen. Zonder duidelijke signalen bestaat de kans dat Duitse zoekers je Nederlandse pagina te zien krijgen, of dat je taalversies elkaar in de weg gaan zitten omdat ze op elkaar lijken.

Hreflang lost dat op. Het stuurt bezoekers naar de versie in hun eigen taal, wat de gebruikerservaring verbetert en voorkomt dat mensen meteen wegklikken omdat ze op de verkeerde taal belanden. Daarnaast helpt het zoekmachines onderscheid te maken tussen echte dubbele content en legitieme taalvarianten. Het is daarmee een vast onderdeel van goede zoekmachineoptimalisatie voor internationale websites.

Hreflang correct implementeren

Voordat je begint, breng je in kaart welke talen en landen je website bedient. Dat bepaalt welke tags je nodig hebt en op welke pagina’s ze horen. Zorg er ook voor dat elke taalversie een unieke URL per pagina heeft, zodat er geen twee versies op hetzelfde adres staan.

Je kunt de tags op drie plekken opgeven, in de HTML-head van de pagina, in de HTTP-header of in een XML-sitemap. Voor Google zijn die drie gelijkwaardig, en ze alle drie tegelijk gebruiken levert niets extra op. Zet je de tags zelf, kies dan één plek. Voor de meeste websites is de HTML-head de simpelste keuze, en werk je met WordPress, dan zet een vertaalplugin de tags meestal voor je. Hoe dat gaat en hoe je het nakijkt, lees je in hreflang in WordPress instellen. Waar je de tags ook plaatst, hou een paar regels aan:

• Neem de hreflang-tags consistent op in alle versies van je website. Heb je een aparte mobiele website, laat de mobiele pagina’s dan naar mobiele pagina’s verwijzen en de desktoppagina’s naar desktoppagina’s.
• Maak de verwijzingen wederkerig. Als pagina A naar pagina B verwijst, moet pagina B ook terugverwijzen naar pagina A.
• Laat elke pagina naar zichzelf verwijzen, naast de verwijzingen naar de andere talen.
• Controleer je implementatie regelmatig, zodat je fouten opmerkt voordat ze je zichtbaarheid schaden.

Combineer hreflang met een self-referencing canonical per taalversie. De canonical geeft aan welke versie van bijna identieke pagina’s de voorkeur heeft, terwijl hreflang aangeeft welke taal- of landversie bij welke bezoeker hoort. Verhuist een pagina naar een nieuw adres, zet dan dat nieuwe adres in de hreflang-verwijzingen en stuur het oude adres door met een 301-redirect. Zo wijzen je verwijzingen niet naar adressen die niet meer bestaan.

Veelgemaakte hreflang-fouten en hoe je ze voorkomt

De meeste problemen ontstaan door kleine slordigheden. Deze zie ik het vaakst terugkomen:

• Verkeerde taalcodes. Gebruik en voor Engelssprekenden wereldwijd en en-US alleen als je specifiek de Verenigde Staten bedoelt. Geef je alleen een taal- en landcode terwijl je een hele taalgroep wilt bereiken, dan heb je geen versie voor de rest van die taalgroep en laat je de keuze aan Google.
• UK in plaats van GB. De landcode voor het Verenigd Koninkrijk is GB. Volgens Google heeft UK in hreflang geen effect, dus schrijf en-GB.
• Ontbrekende retourverwijzing. Verwijst pagina A naar pagina B, maar B niet terug naar A, dan negeert Google de koppeling. Verwijzingen moeten altijd van twee kanten kloppen.
• Inconsistente implementatie. Staan de tags niet op alle pagina’s en versies, dan raken zoekmachines in de war. Hou het overal gelijk.
• Een canonical naar een andere taal. Google vraagt om een canonical in dezelfde taal. Laat je de Engelse pagina met een canonical naar de Nederlandse wijzen, dan spreek je je eigen hreflang tegen. Geef elke taalversie een canonical naar zichzelf.
• Denken dat hreflang je hele website aan een land koppelt. Hreflang werkt per pagina. Het koppelt de taal- en regioversies van een pagina aan elkaar, zodat Google de passende versie kan tonen. Het rapport Internationale targeting, waarmee je vroeger een land voor je hele website instelde, heeft Google opgeheven, al blijft Google de hreflang-tags op je pagina’s gewoon gebruiken.
• Niet nakijken wat je plugin doet. Een vertaalplugin schrijft de tags voor je en houdt ze bij, en daarom gebruik je hem ook. Kijk toch zelf in de paginabron of de set van twee kanten klopt. Hoe dat in een paar minuten gaat, lees je in zo controleer je hreflang in WordPress.

Om die eerste fout te voorkomen helpt het om de meestgebruikte codes bij de hand te houden. Dit zijn de vormen die je in de praktijk het vaakst nodig hebt:

Code	Type	Wanneer je hem inzet
nl	Taalcode	Al je Nederlandstalige bezoekers, ongeacht land
en	Taalcode	Alle Engelssprekenden wereldwijd
de	Taalcode	Alle Duitssprekenden, dus ook Oostenrijk en Zwitserland
nl-BE	Taal- en landcode	Nederlandstalige bezoekers specifiek in België
en-US	Taal- en landcode	Engelstalige bezoekers specifiek in de Verenigde Staten
x-default	Terugvaloptie	De pagina die je toont als geen enkele taalversie past

Kies een losse taalcode als je een hele taalgroep wilt bereiken, en pas de taal- en landcode alleen toe als je echt op een land mikt. Heb je alleen en-US, dan heb je geen versie voor Engelstaligen buiten de Verenigde Staten en laat je de keuze aan Google. Google raadt daarom aan om naast versies voor specifieke landen ook een algemene versie op te geven, zoals en.

Zorg tot slot dat al je taalversies over een veilige verbinding lopen. Een consistente opzet met https voorkomt dat je met gemengde adressen werkt en houdt je verwijzingen betrouwbaar.

Hreflang is een technische taak, maar het is goed te overzien zodra je de talen en landen helder hebt en je verwijzingen netjes van twee kanten laat kloppen. Doe je dat, dan komen bezoekers op de versie in hun eigen taal en houd je je taalvarianten uit elkaars vaarwater.

Veelgestelde vragen

Waar plaats je een hreflang-tag?

Je kunt hreflang op drie plekken opgeven: in de HTML-head van de pagina, in de HTTP-header of in een XML-sitemap. Voor de meeste websites is de HTML-head het simpelst, mits je de tags op elke taalversie consistent invoegt.

Wat is het verschil tussen hreflang en de canonical-tag?

Hreflang vertelt Google welke taal- of landversie hij aan welke gebruiker moet tonen. Een canonical-tag geeft juist aan welke versie van bijna identieke pagina’s de voorkeursversie is. Elke taalversie krijgt een self-referencing canonical, gecombineerd met hreflang naar de andere talen.

Heb ik hreflang nodig als mijn website maar in één taal is?

Nee. Hreflang is alleen zinvol als je dezelfde content in meerdere talen of voor meerdere landen aanbiedt. Heb je één taal en één doelland, dan voegt hreflang niets toe.